Freddie - The Exhibition w Budapeszcie: relacja z wystawy

Siedemnaście kamer, osiemdziesiąt tysięcy ludzi na trybunach i Freddie śpiewający węgierską pieśń ludową z tekstem zapisanym na dłoni. Tak Budapeszt zapamiętał lipiec 1986 roku. Czterdzieści lat później w House of Music Hungary stoi wystawa, która pokazuje Freddiego Mercury’ego nie tylko ze sceny, ale też z domu. Wybrałem się na nią 7 listopada razem z przyjacielem, Tomkiem. Organizatorzy podają, że zwiedzanie trwa około dwóch godzin. Nam zeszło trzy i pół. A cały weekend ułożył się tak, że trudno o lepszy scenariusz: dzień wcześniej Peter Freestone, wieczorem po wystawie Mike Moran przy fortepianie.

Budynek House of Music Hungary w Parku Miejskim w Budapeszcie — House of Music Hungary w budapeszteńskim Parku Miejskim.

Piątek: wieczór z Peterem Freestone’em

Weekend zaczął się 6 listopada w sali koncertowej House of Music. Wieczór „Remembering Freddie Mercury” prowadził Peter Freestone, człowiek, który znał Freddiego jak mało kto. Poznali się w 1979 roku na gali Royal Ballet, wkrótce Peter zaczął zajmować się kostiumami Queen, a od 1980 roku był osobistym asystentem Freddiego: kucharzem, kamerdynerem, sekretarzem, ochroniarzem, a w ostatnich miesiącach także opiekunem. Został przy nim do końca. Freddie nazywał go „Phoebe”.

Peter opowiadał o trasach, o codzienności w Garden Lodge i o ostatnich latach Freddiego.

Muzycznie wieczór należał do Milana Devinne’a i jego zespołu, którzy między opowieściami grali piosenki Queen. Devinne to czeski wokalista, producent i multiinstrumentalista, jedyny Czech, który wystąpił w filmie „Bohemian Rhapsody”. Z Peterem współpracuje od lat, w latach 2017-2023 był jego menedżerem. Założył też organizację Up2Life, która zajmuje się profilaktyką HIV i AIDS, więc ta sprawa łączy go z Freddiem nie tylko przez muzykę. Grali z nim Michal Winter na perkusji, Daneš Marinica na fortepianie i w chórkach oraz Jan Vacek. Po wszystkim zamieniliśmy kilka słów, a Peter podpisał mi swoje książki. W jednej z nich, na zdjęciu Garden Lodge z kwitnącą magnolią, napisał, że to był dom pełen przyjaciół, śmiechu i płaczu, ale prawie zawsze szczęśliwy.

Maciek i Peter Freestone siedzą obok siebie na scenie sali koncertowej House of Music Hungary — Z Peterem Freestone’em po wieczorze „Remembering Freddie Mercury”, 6 listopada 2026.

Odręczna dedykacja Petera Freestone’a na zdjęciu Garden Lodge z kwitnącą magnolią — Dedykacja od Petera: „To Maciek. Garden Lodge: a house full of friends, laughing and crying, but almost always happy!”

To nie było nasze pierwsze spotkanie w tym sezonie. Kilka tygodni wcześniej Peter i Mike Moran byli w Gdańsku, na koncercie „A Night At The Philharmonic” w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, z okazji 80. urodzin Freddiego. Dwa razy w ciągu trzech tygodni z ludźmi, którzy byli przy Freddiem tak często. Tego się nie planuje.

Z Peterem w słuchawkach

Wystawę przygotowały House of Music Hungary i World of Freddie, kolekcja Tomáša Hykela. To nie jest podręcznikowa historia Queen, tylko przestrzenie: początki, wielkie koncerty, teledyski, pisanie piosenek, przyjęcia, dom, pasje i ostatnie lata. Kostiumy sceniczne, rękopisy, meble, drobiazgi z szafek i szuflad.

Przez całą trasę prowadzi Peter Freestone. To jego głos słychać w słuchawkach przy kolejnych gablotach i jego twarz na ekranach. Po wieczorze dzień wcześniej słuchało się tego zupełnie inaczej, bo część tych historii słyszałem już od Petera na żywo. Sporo eksponatów pochodzi zresztą z jego własnych zbiorów, łącznie z walizką Freddiego z numerem 2 wymalowanym od szablonu. Każdy w ekipie miał na trasie swój numer bagażu. Peter miał dziewiątkę.

Od 60 funtów za koncert do stadionów

Kostiumy sceniczne stoją w metalowych klatkach, jak elementy konstrukcji sceny. Czerwony, cekinowy kombinezon z krótkimi nogawkami zaprojektowała Natasha Korniloff. Freddie nosił go na europejskiej trasie News of the World w 1978 roku i rok później w Japonii, na trasie Live Killers. Tak, tej samej, od której nazwę wziął ten blog.

Czerwony, cekinowy kostium sceniczny Freddiego Mercury'ego na manekinie w dynamicznej pozie — Cekinowy kombinezon projektu Natashy Korniloff: trasa News of the World (Europa, 1978) i Live Killers (Japonia, 1979). Kolekcja Tomáša Hykela.

Z lat 80. jest trykot z błyskawicą z trasy The Works i białe buty Adidas z czarnymi paskami. Według opisu Freddie pierwszy raz pokazał się w takich właśnie na The Works Tour w 1984 roku i od tej pory były jego głównym obuwiem scenicznym. Jest też drobiazg z wielką historią: kolczyk, który 21 września 1984 roku w Brukseli rzucił w publiczność podczas „I Want to Break Free”. Ktoś go złapał i przechował razem z biletem.

Tym mocniej działają przy tym wszystkim dwie pamiątki z samego początku. Pierwsza to umowa na występ Queen w Mayfair Ballroom w Newcastle 3 sierpnia 1973 roku: jeden godzinny set, 60 funtów plus VAT, płatne gotówką w dniu koncertu. Umowa nosi datę 13 lipca 1973, czyli dzień, w którym ukazała się debiutancka płyta zespołu. Obok leży list z Trident Audio Productions z przeprosinami, że wysłany wcześniej egzemplarz płyty „najwyraźniej zaginął na poczcie”. Druga to plakat promocyjny z tego samego roku, z autografami całej czwórki.

Umowa na koncert Queen w Mayfair Ballroom w Newcastle z 1973 roku i list z Trident Audio Productions w ramce — Umowa na koncert w Newcastle, 3 sierpnia 1973: 60 funtów plus VAT. Obok list z Trident z 6 sierpnia 1973.

Plakat promocyjny Queen z 1973 roku z autografami członków zespołu — Plakat promocyjny Queen z 1973 roku z autografami całej czwórki. Kolekcja Martina Skály.

Budapeszt 1986: koncert za żelazną kurtyną

Wystawa powstała na 40. rocznicę koncertu, więc węgierski wątek dostał osobną część. 27 lipca 1986 roku Queen zagrał na Népstadionie jako pierwszy wielki zespół rockowy na stadionie w bloku wschodnim. Na trybunach było około 80 tysięcy osób, a według relacji z tamtych dni kolejne dziesiątki tysięcy słuchały pod stadionem. Ludzie przyjeżdżali z całego bloku, także z Polski.

Najlepszy szczegół zdradza opis na wystawie: Węgry nie miały dość twardej waluty, żeby zapłacić zespołowi zwykłą stawkę. Organizator László Hegedűs zaproponował więc, by dużą część honorarium pokryć nakręceniem filmu koncertowego. Koncert zarejestrowało 17 kamer, film „Magic: Queen in Budapest” wyreżyserował János Zsombolyai, a wyprodukował György Mihály. Zespół przypłynął wodolotem z Wiednia i został w mieście prawie tydzień.

A w środku koncertu Freddie i Brian May, sam z gitarą akustyczną, zagrali „Tavaszi szél vizet áraszt”, węgierską pieśń ludową. Freddie miał tekst rozpisany fonetycznie na dłoni. Stadion zaśpiewał razem z nim i to jest moment, który na Węgrzech pamięta się do dziś.

Biała kurtka w stylu wojskowym z Magic Tour na manekinie z uniesioną ręką, w tle flaga — Kurtka w stylu wojskowym z Magic Tour, w której Freddie wystąpił na Népstadionie w Budapeszcie, 27 lipca 1986. Kolekcja Tomáša Hykela.

Węgierski plakat filmu koncertowego Queen z Budapesztu — Plakat filmu z koncertu na Népstadionie.

Na wystawie jest nawet koszula, w której Freddie chodził wtedy po mieście. To kolorowa koszula z teledysku „One Vision” z 1985 roku, projekt Kohshina Satoha. Według opisu miał ją na sobie podczas zakupów w Budapeszcie w 1986 roku.

Koszula z kolorowym, graficznym wzorem na manekinie przed złotą kurtyną — Koszula z teledysku „One Vision”, 1985. Freddie nosił ją też na zakupach w Budapeszcie. Kolekcja Luigiego Esposita.

Najbardziej zaskakujący ślad tamtej wizyty to zwykły hotelowy formularz: karta meldunkowa z hotelu Duna Intercontinental. U góry: „Alfred Mason”, pseudonim, na który robiono rezerwacje dla Freddiego. Z oczywistych powodów, pod własnym nazwiskiem nie miałby w hotelu chwili spokoju. Dalej Zanzibar jako miejsce urodzenia, zawód „Musician”, data wyjazdu 28 lipca 1986, następny cel podróży: Francja. I podpis.

Karta meldunkowa z hotelu Duna Intercontinental wypełniona przez Freddiego Mercury'ego w 1986 roku — Karta meldunkowa z hotelu Duna Intercontinental (dziś Budapest Marriott Hotel), lipiec 1986.

Ta Francja to Fréjus. 30 lipca 1986 Queen zagrał tam w amfiteatrze, choć koncert miał się pierwotnie odbyć w Nicei. Freddie dowiedział się o zmianie miejsca dopiero w dniu występu i odmówił przyjazdu na próbę dźwięku. Kiedy okazało się, że kontraktu nie da się zerwać, przyjechał spóźniony, wysiadł z samochodu z okrzykiem „Let’s f***ing do this” i poszedł prosto na scenę. Amfiteatr mieścił 15 tysięcy osób, jak na Magic Tour kameralnie. Freddie skomentował to przed „Another One Bites the Dust”: „It’s nice to be here tonight in this little bedroom. Now that we’re in this bedroom, let’s do a little boogie, huh?”. Czyli: miło być dziś w tej małej sypialni, a skoro już jesteśmy w sypialni, to trochę się pobujajmy.

Trzy gabloty, przy których stałem najdłużej

Serce wystawy to dla mnie strefa „Music Videos”. Pięć oryginalnych kostiumów z teledysków, a według ich projektantów Freddie nie był tu tylko modelem, tylko współtworzył każdy z nich.

Strefa z kostiumami z teledysków Queen, manekiny na złotym podeście i neon Music Videos — Strefa „Music Videos”: pięć oryginalnych kostiumów z teledysków.

Kurtka z „Bohemian Rhapsody”

10 listopada 1975 roku Bruce Gowers nakręcił teledysk do „Bohemian Rhapsody” w około cztery godziny, za mniej więcej 4500 funtów. Zespół był w trasie i nie mógł pojawić się w „Top of the Pops”, więc program puścił klip. Piosenka przez dziewięć tygodni była numerem jeden w Wielkiej Brytanii, a sam teledysk zmienił sposób, w jaki promuje się muzykę.

Na samym początku klipu Freddie ma na sobie czarną kurtkę z jedwabnego aksamitu. I ona tu jest, bez żadnej szyby, kilkadziesiąt centymetrów od twarzy. Znasz ją z setek odtworzeń, a nagle widzisz fakturę materiału i szwy.

Czarna aksamitna kurtka Freddiego Mercury'ego z teledysku Bohemian Rhapsody na manekinie — Czarna kurtka z jedwabnego aksamitu, 1975, z teledysku „Bohemian Rhapsody”. Kolekcja World of Freddie.

Strój z „I Was Born to Love You”

Biała kurtka z wyraźnie zaznaczonymi ramionami i metalowym panelem po lewej stronie, projekt Diany Moseley do teledysku „I Was Born to Love You” z solowej płyty „Mr. Bad Guy”. Panel wygląda jak fragment zbroi, ale według opisu aukcyjnego Sotheby’s zrobiono go z materiału, z którego szyje się fartuchy rzeźnickie, żeby dawał efekt pancerza bez jego ciężaru. Freddiemu projekt spodobał się tak bardzo, że zamówił czarną kopię do noszenia poza planem. Na wystawie stoją obie, obok siebie.

Biała kurtka z metalowym panelem z teledysku I Was Born to Love You na manekinie — Biały kostium z teledysku „I Was Born to Love You”, projekt Diany Moseley.

Czarna skórzana kurtka z metalowym panelem, kopia kostiumu z I Was Born to Love You — Czarna wersja tej samej kurtki, uszyta dla Freddiego do noszenia na co dzień.

Garnitur z gali nagród

Trzecia gablota to jasnoniebieski, dwurzędowy garnitur z białym jedwabnym szalem, na tle złotych płyt i podpisanych okładek. Freddie miał go na sobie na gali nagród brytyjskiego przemysłu fonograficznego (BPI), dziś znanej jako BRIT Awards. Zdjęcie przy tabliczce pokazuje go właśnie w tym garniturze i szalu.

Ta gala ma swój ciężar. 18 lutego 1990 roku Queen odebrał na niej nagrodę za wybitny wkład w muzykę brytyjską. Przemawiał Brian May, Freddie tylko podziękował krótko i pomachał. Było to jedno z jego ostatnich publicznych wyjść, a w gablocie widać, jak elegancko się na nie ubrał.

Jasnoniebieski dwurzędowy garnitur z białym szalem na manekinie, w tle złote płyty Queen — Jasnoniebieski garnitur z białym szalem i krawatem w paski.

Piosenki na papierze

Peter powtarzał, że Freddie potrafił bardzo szybko skomponować muzykę, a potem bardzo długo pracował nad tekstami. Na wystawie jest cała ściana tekstów pisanych jego ręką, z poprawkami, skreśleniami i dopiskami. Duża część z nich to niestety kopie, nie oryginały. Jest też akustyczny Martin HD-28, który należał do Freddiego, z własną, trochę gorzką historią: Freddie podarował go swojemu asystentowi Paulowi Prenterowi, a ten gitarę później sprzedał.

Gitara akustyczna Martin HD-28 należąca do Freddiego Mercury’ego w podświetlonej gablocie — Martin HD-28, gitara akustyczna Freddiego.

Odręczny tekst piosenki Lap of the Gods na niebieskim papierze firmowym wytwórni Elektra z rysunkiem motyla — Odręczny tekst „Lap of the Gods”, zapisany na papierze firmowym wytwórni Elektra. Oryginał.

Najcenniejsze wśród rękopisów są kartki z odręcznym tekstem i notatkami do „Time”, piosenki z musicalu Dave’a Clarka. 14 kwietnia 1988 roku w londyńskim Dominion Theatre odbył się charytatywny spektakl „Time” na rzecz Terrence Higgins Trust, organizacji walczącej z AIDS, a Freddie wystąpił w nim gościnnie, także w duecie z Cliffem Richardem. Według tabliczki to właśnie z tych kartek korzystał wtedy na scenie, podczas swojego ostatniego występu na żywo. Na wystawie są też program i bilet z tamtego wieczoru: miejsce K31 w Centre Circle, za 15,50 funta.

Odręczny tekst i notatki Freddiego Mercury'ego do piosenki Time — Tekst i notatki do „Time”, 1988. Kolekcja World of Freddie.

Program galowego wieczoru Give Time for AIDS i bilet z 14 kwietnia 1988 na czerwonym tle — Program i bilet z charytatywnego wieczoru „Time”, ostatniego występu Freddiego na żywo.

Dom, przyjaciele i koty

Dużą część wystawy zajmuje Freddie poza sceną, w domu i wśród swoich rzeczy. Pokój pełen japońskich kimon, porcelany i grafik, bo Japonia była jedną z jego wielkich miłości. Meble, szlafrok, kosmetyki. Perfumy, których używał, i które można powąchać. Kanapa wzorowana na tej z Garden Lodge, a za oknem wizualizacja z kwitnącą magnolią.

Jest też ręcznie napisane zaproszenie na urodzinowy bankiet 5 września 1977 roku w restauracji Country Cousin przy King’s Road, z dopiskiem „Dress to Kill!” i podpisem „Love Freddie”.

Pokój japoński na wystawie: kimona, porcelana i grafiki na żółtym tle — Japonia, jedna z wielkich miłości Freddiego.

Odręczne zaproszenie Freddiego Mercury'ego na urodzinowy bankiet w 1977 roku w kolorowej ramce — Zaproszenie na urodziny, wrzesień 1977: „Dress to Kill!”.

Kanapa wzorowana na tej z Garden Lodge pod oknem z wizualizacją kwitnącej magnolii — Kanapa wzorowana na tej z Garden Lodge, za oknem wizualizacja z kwitnącą magnolią.

Po wieczorze z Peterem jedna gablota przyciągnęła mnie szczególnie. Leży w niej pocztówka, którą Freddie wysłał z Montreux do „Phoebe”. Pyta, jak Peter radzi sobie w pustym domu, i martwi się o swoje koty. Według opisu wysłał ją niespełna dziewięć miesięcy przed śmiercią. Pocztówka pochodzi z prywatnej kolekcji Petera. Kliknij ją, żeby nałożyć polskie tłumaczenie na pismo Freddiego.

Pocztówka z Montreux od Freddiego Mercury'ego do Petera Freestone'a — Pocztówka z Montreux do Petera Freestone'a, „Phoebe”. Kolekcja Petera Freestone'a.

Koty dostały na wystawie własne miejsce i słusznie. Freddie traktował je jak rodzinę, dzwonił do nich z tras, a jednej z kotek, Delilah, zadedykował piosenkę na „Innuendo”.

Zdjęcie Freddiego Mercury’ego z rudym kotem na rękach — Freddie z jednym ze swoich kotów.

Identyfikatory z imionami kotów, m.in. Delilah, Goliath i Lily — Identyfikatory kotów z imionami, m.in. Delilah, Goliath i Lily.

Barcelona i wieczór z Mike’iem Moranem

Osobna gablota należy do „Barcelony”: płyta z autografami Freddiego i Montserrat Caballé, przepustka i bilet z koncertów. Album nagrywali od 1987 do połowy 1988 roku, a współautorem muzyki, producentem i pianistą był Mike Moran. Tytułowa piosenka została hymnem igrzysk olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku. Freddie ich nie doczekał.

Płyta Barcelona z autografami Freddiego Mercury'ego i Montserrat Caballé w gablocie — „Barcelona” z autografami Freddiego i Montserrat Caballé.

Wieczorem tego samego dnia mogłem posłuchać o tej płycie u źródła. Mike Moran opowiadał w kinie Spielberg o pracy z Freddiem i akompaniował na fortepianie śpiewakom operowym Nórze Duczy i Mátyásowi Balázsowi. Rano gablota z płytą, wieczorem na żywo człowiek, który ją współtworzył. Po koncercie Mike podpisał mi książkę wydaną do budapeszteńskiej wystawy, akurat na stronie z okładką „Barcelony”. Lepszego zakończenia tego dnia nie dałoby się wymyślić.

Maciek, Mike Moran i Tomek w holu kina po koncercie — Z Mike’iem Moranem i Tomkiem po koncercie, 7 listopada 2026.

Strona książki z wystawy z okładką płyty Barcelona i odręczną dedykacją Mike’a Morana — I dedykacja w książce z wystawy, przy okładce „Barcelony”: „To Maciek. Best wishes, Mike Moran, writer/producer, Barcelona”.

1991: ostatnie miesiące

Najcichsza jest część o ostatnich latach. W lutym 1991 roku ukazało się „Innuendo”, a Freddie, już bardzo chory, nagrał teledysk do „I’m Going Slightly Mad”. Strój z tego klipu stoi tu w komplecie: garnitur, czarno-biały jedwabny szal i pas projektu Diany Moseley, do tego buty z długimi szpicami. Z tego samego miesiąca pochodzi rysunek, który Freddie zadedykował Peterowi: kilka pewnych kresek i dopisek „To Phoebe, Feb ‘91”.

Czarny garnitur z wzorzystym kołnierzem na manekinie, strój z teledysku I’m Going Slightly Mad — Strój z teledysku „I’m Going Slightly Mad”, 1991. Stylizacja: Diana Moseley.

Rysunek twarzy narysowany kilkoma kreskami, z dedykacją To Phoebe, Feb ’91 — Rysunek Freddiego z dedykacją „To Phoebe, Feb ’91”.

Kolorowa koszula z krótkim rękawem na manekinie — Jedna z ulubionych koszul Freddiego. Widać ją na zdjęciach uważanych za jego ostatnie. Kolekcja Luigiego Esposita.

Część o Montreux nosi tytuł „Stillness”. Queen kupił tam Mountain Studios w 1979 roku, a Freddie pod koniec życia wynajmował dom nad Jeziorem Genewskim, Duck House. Przytoczono tam jego zdanie: „If you want peace of mind, come to Montreux”. To tam powstały ostatnie nagrania wokalne, wydane w 1995 roku na „Made in Heaven”. Freddie zmarł 24 listopada 1991 roku w Garden Lodge.

Z Montreux pochodzi też jeden z ciekawszych eksponatów całej wystawy: wielka, zielona kanapa w liście winorośli, z pufem i stolikami. To nie rekonstrukcja: według opisu kanapa i stoliki pochodzą z mieszkania Freddiego w Montreux, z okolic 1990 roku, i należą dziś do kolekcji Luciena Müllera. Na kanapie siedzi manekin w ubraniach, które Freddie nosił poza sceną: żółtej nylonowej bomberce i hawajskiej koszuli.

Zielona kanapa w liście winorośli z pufem, na której siedzi manekin w żółtej kurtce, na tle japońskich zwojów — Kanapa i stoliki z mieszkania Freddiego w Montreux, około 1990 roku. Kolekcja Luciena Müllera.

Wystawa nie kończy się jednak na tej dacie. Wśród eksponatów są przepustki i programy z The Freddie Mercury Tribute Concert for AIDS Awareness, który odbył się na Wembley 20 kwietnia 1992 roku i dał początek fundacji Mercury Phoenix Trust.

Więcej zdjęć z wystawy

55 zdjęć · kliknij, żeby obejrzeć z bliska

Ulotka jugosłowiańskiego biura podróży Kompas zapraszająca na koncert Queen na Népstadionie — Ulotka biura podróży Kompas: z Jugosławii jechało się na koncert na Népstadionie zorganizowaną wycieczką

Przepustka Artist na Live Aid i przepustka Staff z trasy Queen po Australii w 1985 roku — Przepustka Artist na Live Aid, Wembley, 13 lipca 1985, obok przepustka z australijskiej trasy Queen

Odręczny list i rysunek Freddiego Mercury’ego z 1969 roku w ramce — List i rysunek Freddiego z 1969 roku, z czasów jego pierwszych zespołów

Czarna walizka z wymalowanym numerem 2 — Walizka Freddiego z numerem 2, jego numerem bagażu na trasach. Kolekcja Petera Freestone’a

Żółty kolczyk i bilet z koncertu Queen w Brukseli w ramce — Kolczyk rzucony w publiczność w Brukseli, 21 września 1984, razem z biletem z tego koncertu

Sprzęt studyjny w gablotach — Sprzęt z Mountain Studios w Montreux, które Queen kupił w 1979 roku. Kolekcja Luciena Müllera

Przepustki z koncertów Queen w gablocie — Przepustki z koncertów, m.in. Rock in Rio i Wembley 1986

Programy koncertowe i wycinki prasowe o Queen — Programy z tras i wycinki prasowe

Budzik w gablocie na wystawie — Budzik z teledysku „I Want to Break Free”

Ściana z koszulkami bez rękawów — Koszulki bez rękawów, znak rozpoznawczy z lat 80.

Pokój z planszą do Scrabble na wystawie — Pokój ze Scrabble, jedną z ulubionych gier Freddiego

Napis Don’t Forget to Smile na wystawie — „Don’t Forget to Smile”

Kosmetyki sceniczne w gablocie — Kosmetyki sceniczne

Flakon perfum Aramis w gablocie — Aramis, jedne z perfum, których używał Freddie

Szlafrok Freddiego Mercury’ego na wystawie — Szlafrok

Porcelana w gablocie — Porcelana z części o prezentach, które Freddie uwielbiał dawać

Koszula w hawajskie wzory na wieszaku w całej gablocie — Koszula hawajska z połowy lat 80. Freddie nosił ją za kulisami Rock in Rio, Live Aid i Magic Tour

Biały trykot z czarną błyskawicą na wieszaku — Trykot z błyskawicą, 1984, noszony na scenie podczas trasy The Works

Czerwony trykot Puma na wieszaku — Czerwony trykot Puma w stylu zapaśniczym, 1984, z festiwali w San Remo i Montreux

Biały but bokserski Adidas w gablocie — Białe buty Adidas, w których Freddie biegał po scenie

Srebrna kurtka bomberka z napisem Rolls-Royce — Bomberka z napisem Rolls-Royce, 1977, noszona na próbach dźwięku trasy News of the World

Koszulka bez rękawów z nadrukiem Betty Boop — Koszulka z Betty Boop

Turkusowe brokatowe buty sceniczne w gablocie — Zielone, brokatowe buty sceniczne z końca lat 70.

Czarny obcisły kombinezon na manekinie w metalowej klatce — Kombinezon sceniczny w metalowej klatce

Strefa z kostiumami z teledysków z manekinem zawieszonym pod sufitem — Strefa „Music Videos” z kostiumem zawieszonym pod sufitem

Ściana ze złotymi i platynowymi płytami Queen — Złote i platynowe płyty

Okładka płyty A Night at the Opera z autografami — „A Night at the Opera” z autografami

Kimono i figurka w gablocie w pokoju japońskim — Kimono w pokoju japońskim

Japońskie wachlarze i parasolki w gablocie — Wachlarze i parasolki z japońskiej kolekcji

Granatowa satynowa kurtka z haftem smoka i tygrysa nad porcelaną w pomarańczowej gablocie — Satynowa kurtka z haftem smoka i tygrysa w części o prezentach

Zielona ściana z literami układającymi się w PLAY THE GAME — Sala jak plansza do Scrabble, a w literach tytuły piosenek: „Play the Game”

Zielona ściana z literami, wyróżnione słowo DELILAH — W tej samej ścianie liter ukryła się też „Delilah”

Zaproszenie na Black and White Drag Ball w Monachium w 1985 roku — Zaproszenie na „Black and White Drag Ball”, urodziny Freddiego w monachijskim Henderson’s, 5 września 1985

Kapelusze zawieszone nad salą o życiu towarzyskim — Kapelusze nawiązujące do imprez Silly Hat Party, dla których projektowała Diana Moseley

Plan pierwszego piętra Garden Lodge narysowany na ścianie — Plan pierwszego piętra Garden Lodge

Stolik, krzesła i japoński parawan w zaaranżowanym pokoju — Meble i japoński parawan w zaaranżowanym pokoju

Przezroczysty telefon z obrotową tarczą w gablocie — Przezroczysty telefon z części o domu

Zdjęcie niemowlęcia w złotej ramie — Zdjęcie z dzieciństwa

Przepustka All Areas z Freddie Mercury Tribute Concert — Przepustka z The Freddie Mercury Tribute Concert for AIDS Awareness, Wembley 1992

Baletowy trykot w łaty zawieszony pod sufitem z uniesionymi rękami — Baletowy trykot z teledysku „I Want to Break Free”, 1984

Czarny smoking z białym szalem i czerwoną muchą na tle czerwonej kurtyny — Smoking z lat 80. z bordowym pasem i muchą, do tego lakierki marki Bertie

Okładka singla Bohemian Rhapsody z autografami w ramce — Singiel „Bohemian Rhapsody” z autografami

Odręczny list Freddiego Mercury’ego w ramce — Odręczny list Freddiego do przyjaciół, Gordona i Grahama

Trzy czeki w ramce z podpisami muzyków Queen — Czeki z podpisami, także Freddiego

Płyta testowa z niebieską etykietą Abbey Road Studios: I Can Hear Music, Larry Lurex — Płyta testowa z Abbey Road: „I Can Hear Music”, wykonawca Larry Lurex. Pod tym pseudonimem Freddie wydał w 1973 roku swój pierwszy singiel

Przepustki Queen UK 82 Ingliston Access All Areas i przepustka z trasy 1982 w akrylowej ramce na żółtym tle — Przepustki z trasy Queen po Wielkiej Brytanii w 1982 roku

Przepustka Staff z Magic Tour i przepustka Stage Crew z Népstadionu, 26-27 lipca 1986 — Przepustka Staff z Magic Tour i przepustka ekipy technicznej z koncertu na Népstadionie w lipcu 1986

Granatowe skórzane buty na platformie w gablocie — Granatowe skórzane buty na platformie z lat 70. Kolekcja World of Freddie

Białe sznurowane buty obok brokatowej czapki w gablocie — Białe buty z końca lat 70., jedne z ulubionych Freddiego. Ma je na sobie na zdjęciu z Montreux z 1979 roku. Kolekcja Martina Skály

Różowa kartka świąteczna w ramce z podpisem Freddiego — Kartka świąteczna dla Petera Freestone’a, „Phoebe”. Kolekcja Petera Freestone’a

Odręczny tekst Don’t Stop Me Now z czerwonym tytułem w ramce — Tekst „Don’t Stop Me Now” pisany ręką Freddiego (na wystawie kopia)

Odręczny tekst Jealousy na kartce z kołonotatnika w ramce — Tekst „Jealousy” z poprawkami (na wystawie kopia)

Gablota ze Scrabble w zielonej ścianie z literami — Gablota ze Scrabble w sali-planszy

Japońska figurka w czerwono-białym stroju w szklanej gablocie, za nią kimono — Japońska figurka w szklanej gablocie, za nią kimono

Złota kaseta Innuendo, płyta i list z podziękowaniami podpisany przez członków Queen — Złota kaseta za „Innuendo” i list z podziękowaniami podpisany przez całą czwórkę

Czy warto jechać?

Tak, zwłaszcza jeśli koncerty i płyty Queen znasz już na pamięć, a chcesz poznać Freddiego z bliska: jego stroje, rękopisy, listy i drobiazgi z domu. Wystawa najlepiej działa z audioprzewodnikiem Petera, więc nie oszczędzaj na czasie. Przy kolejnych gablotach łatwo zostać dłużej, niż się planowało. Dla porządku: to wystawa World of Freddie i House of Music, przygotowana bez udziału spadkobierców Freddiego i wytwórni.

Praktycznie:

Gdzie: House of Music Hungary (Magyar Zene Háza) w Parku Miejskim (Városliget) w Budapeszcie
Do kiedy: do 28 lutego 2027
Bilety: normalny 8 900 HUF (ok. 110 zł) w dni powszednie i 10 900 HUF (ok. 130 zł) w weekendy, studenci i seniorzy 6 300 / 8 500 HUF (ok. 75 / 105 zł); wejście na konkretną godzinę (co 15 minut), najlepiej kupić online
Czas: organizatorzy podają około dwóch godzin, nam z Tomkiem zeszło około trzech i pół
Godziny: w poniedziałki zamknięte, wtorek-czwartek i niedziela 10:00-18:30, piątek i sobota 10:00-20:30 (ostatnie wejście dwie godziny przed zamknięciem)
Na miejscu: słuchawki dostaje się przy wejściu (audioprzewodnik po angielsku albo węgiersku), szatnia jest darmowa i obowiązkowa, torby i plecaki zostają w niej
Dla kogo: organizatorzy nie polecają wystawy dzieciom do 6 lat

Napis The Show Must Go On na ścianie wystawy — The Show Must Go On.

Najczęstsze pytania

Gdzie odbywa się wystawa Freddie - The Exhibition?

W House of Music Hungary (Magyar Zene Háza) w Parku Miejskim (Városliget) w Budapeszcie. Najbliżej jest z żółtej linii metra M1, ze stacji Hősök tere albo Széchenyi fürdő.

Do kiedy można zobaczyć wystawę?

Wystawa jest otwarta do 28 lutego 2027 roku.

Ile kosztują bilety?

Bilet normalny kosztuje 8 900 HUF (ok. 110 zł) w dni powszednie i 10 900 HUF (ok. 130 zł) w weekendy. Studenci i seniorzy płacą 6 300 HUF (ok. 75 zł) w tygodniu i 8 500 HUF (ok. 105 zł) w weekendy. Kwoty w złotych są przybliżone, według kursu z listopada 2026. Wejście jest na konkretną godzinę, co 15 minut, więc najlepiej kupić bilet online.

Ile czasu potrzeba na zwiedzanie?

Organizatorzy podają około dwóch godzin. Nam zwiedzanie zajęło około trzech i pół godziny, bo przy wielu gablotach chce się zostać dłużej i posłuchać audioprzewodnika do końca.

W jakich godzinach jest otwarta?

W poniedziałki wystawa jest zamknięta. Od wtorku do czwartku i w niedziele działa od 10:00 do 18:30, w piątki i soboty od 10:00 do 20:30. Ostatnie wejście jest dwie godziny przed zamknięciem.

Czy jest audioprzewodnik po polsku?

Nie. Audioprzewodnik, w którym oprowadza Peter Freestone, jest po angielsku albo po węgiersku. Słuchawki dostaje się przy wejściu.

Czy można iść z dziećmi?

Organizatorzy nie polecają wystawy dzieciom do 6 lat.

Czy to oficjalna wystawa Queen?

Nie. Wystawę przygotowały House of Music Hungary i kolekcja World of Freddie, bez udziału spadkobierców Freddiego, Mercury Songs Ltd. i wytwórni. Eksponaty pochodzą z prywatnych kolekcji, m.in. Tomáša Hykela, Luigiego Esposita i Petera Freestone'a.